Babka żółta koralowa, czyli Gobiodon okinawae, to niewielka morska ryba rafowa z rodziny babkowatych. W akwarystyce morskiej jest dobrze znana jako jeden z najciekawszych małych mieszkańców akwariów rafowych, ale jej znaczenie wykracza daleko poza ozdobne ubarwienie. To gatunek silnie związany z żywymi koralowcami twardymi, zwłaszcza z rodzaju Acropora, w których znajduje schronienie, składa ikrę i zdobywa część pokarmu. Jednocześnie jest dobrym przykładem tego, jak wyspecjalizowane ryby rafowe zależą od kondycji całego ekosystemu koralowego.
Babka żółta koralowa – czym jest Gobiodon okinawae i co ją wyróżnia?
Gobiodon okinawae to konkretny gatunek ryby kostnoszkieletowej, a nie ogólna nazwa wielu babek. Należy do rzędu okoniokształtnych w szerokim ujęciu oraz do rodziny Gobiidae, czyli babkowatych. W obrębie tej dużej rodziny reprezentuje grupę silnie wyspecjalizowanych babek koralowych, które niemal całe życie spędzają wśród gałązek koralowców.
Najbardziej charakterystyczną cechą tego gatunku jest intensywnie żółte ubarwienie ciała, zwykle jednolite lub tylko nieznacznie zróżnicowane odcieniem. Dorosłe osobniki osiągają na ogół około 3–4 cm długości całkowitej, więc należą do małych ryb rafowych. Ciało jest krótkie, krępe, bocznie tylko lekko spłaszczone, a głowa stosunkowo duża w stosunku do reszty ciała.
Babka żółta koralowa nie jest typowym aktywnym pływakiem toni wodnej. To ryba osiadła, przywiązana do niewielkiego terytorium, poruszająca się krótkimi skokami i manewrami pomiędzy rozgałęzieniami koralowca. Jej biologia, zachowanie i sukces rozrodczy są silnie związane z obecnością odpowiednich kolonii korali. Właśnie ta ścisła zależność sprawia, że gatunek jest interesujący zarówno dla akwarystów morskich, jak i dla ekologów badających odporność raf.
Systematyka, grupa i naturalne występowanie
Babka żółta koralowa jest morską rybą kostnoszkieletową. Nie należy do ryb chrzęstnoszkieletowych, takich jak rekiny i płaszczki, ani do bezżuchwowców. Jej szkielet jest kostny, skrzela osłonięte są pokrywami skrzelowymi, a ciało ma typową dla babek budowę przystosowaną do życia przy dnie i wśród struktur rafowych.
Naturalny zasięg Gobiodon okinawae obejmuje zachodni i środkowy Indo-Pacyfik. Gatunek notowano między innymi w rejonie południowej Japonii, w tym Okinawy, a także na Tajwanie, Filipinach, w Indonezji, Papui-Nowej Gwinei, północnej Australii i na wielu obszarach tropikalnego zachodniego Pacyfiku. W poszczególnych źródłach szczegółowy zasięg może być ujmowany nieco inaczej, ponieważ część dawnych oznaczeń bywała mylona z innymi żółtymi gatunkami rodzaju Gobiodon.
Jest to gatunek naturalnie morski, związany z płytkimi rafami koralowymi, lagunami i osłoniętymi stokami raf. Najczęściej spotyka się go na niewielkich głębokościach, zwykle od kilku do kilkunastu metrów, chociaż zakres występowania może sięgać głębiej. Preferuje ciepłą, przejrzystą wodę tropikalną o stabilnym zasoleniu i środowisko z dobrze rozwiniętymi koloniami koralowców gałęzistych.
Wygląd, budowa ciała i cechy anatomiczne
Gobiodon okinawae ma ciało krótkie, wysokie jak na babkę i wyraźnie przystosowane do życia w ciasnych przestrzeniach między gałązkami koralowców. Typowa długość dorosłych osobników wynosi około 3 cm, a większe ryby mogą osiągać około 4 cm długości całkowitej. Masa ciała tej ryby rzadko jest podawana w literaturze terenowej, ponieważ to gatunek bardzo mały.
Głowa jest tępo zakończona, pysk krótki, a otwór gębowy stosunkowo mały i końcowy, co odpowiada chwytaniu drobnych bezkręgowców i pokarmu z bliskiej odległości. Zęby są niewielkie, przystosowane raczej do skubania i chwytania drobnych ofiar niż do rozrywania większego pokarmu. Oczy są wyraźne i zapewniają dobrą orientację w skomplikowanej przestrzeni rafy.
Jak u wielu babek, płetwy brzuszne są zrośnięte w przyssawkowaty dysk. Dzięki temu ryba może stabilnie przyczepiać się do podłoża lub struktur koralowca nawet przy falowaniu i zmiennym ruchu wody. Płetwy piersiowe są dobrze rozwinięte i ważne podczas precyzyjnego manewrowania. Płetwa ogonowa jest zaokrąglona, co sprzyja krótkim, szybkim przemieszczeniom na niewielkim dystansie, ale nie szybkiemu pływaniu na otwartej przestrzeni.
Ubarwienie naturalne jest zazwyczaj intensywnie cytrynowożółte. W zależności od kondycji, oświetlenia i stresu odcień może się zmieniać od bardziej nasyconego do lekko bledszego. Łuski są bardzo drobne lub częściowo zredukowane, a skóra bywa pokryta śluzem, który u babek koralowych może odgrywać rolę ochronną. Badania nad pokrewnymi gatunkami wskazują, że skład śluzu może ograniczać niekorzystne oddziaływania ze strony koralowców, choć zakres tego zjawiska u G. okinawae nie zawsze został opisany równie dokładnie jak u innych przedstawicieli rodzaju.
Siedlisko i zależność od koralowców
To jedna z najbardziej wyspecjalizowanych małych ryb rafowych. Babka żółta koralowa niemal stale przebywa w obrębie jednej kolonii lub kilku sąsiadujących kolonii koralowców, najczęściej gałęzistych Acropora. Rozgałęzione korale zapewniają jej kryjówkę przed drapieżnikami, miejsce składania ikry oraz osłonę przed silniejszym ruchem wody.
Tak ścisły związek z koralami ma zarówno zalety, jak i koszty. Zaletą jest bardzo skuteczna ochrona i możliwość zajmowania niewielkiego terytorium. Kosztem jest duża zależność od kondycji rafy. Gdy koralowiec obumiera wskutek bielenia, zanieczyszczeń, chorób lub uszkodzeń mechanicznych, ryba traci schronienie. W terenie obserwowano, że liczebność babek koralowych może szybko spadać po degradacji kolonii gospodarza.
Środowisko życia tego gatunku to zwykle ciepła woda o temperaturze około 24–29°C, wysokiej przejrzystości i pełnym zasoleniu morskim. Są to siedliska dobrze natlenione, ale przepływ wody bywa lokalnie zróżnicowany: od spokojniejszych lagun po bardziej eksponowane fragmenty rafy. Kluczowe jest jednak nie tyle tempo przepływu, ile obecność odpowiednich żywych koralowców.
Dieta i sposób zdobywania pokarmu
Babka żółta koralowa jest drobnym mikrodrapieżnikiem i oportunistycznym wszystkożercą o wyraźnej przewadze pokarmu zwierzęcego. W naturze zjada małe skorupiaki, larwy bezkręgowców, zooplankton osiadający w pobliżu koralowca oraz prawdopodobnie niewielkie organizmy związane z powierzchnią kolonii koralowej. U niektórych babek koralowych opisywano również skubanie śluzu lub tkanek koralowców, ale znaczenie tego składnika diety może różnić się między gatunkami i warunkami środowiska.
Ryba zwykle nie oddala się daleko od swojej kryjówki. Czeka pomiędzy gałązkami korala i wykonuje krótkie wypady po drobny pokarm przepływający z prądem albo osiadający na podłożu. Taki sposób żerowania zmniejsza ryzyko ataku drapieżników i pozwala oszczędzać energię. Nie jest to więc gatunek stale patrolujący dużą przestrzeń, lecz raczej lokalny zbieracz drobnych ofiar.
W łańcuchu pokarmowym rafy Gobiodon okinawae zajmuje pozycję małego konsumenta bezkręgowców, a sama stanowi potencjalną ofiarę większych ryb drapieżnych związanych z rafą. Jej znaczenie ekologiczne polega nie tylko na roli pokarmowej, ale także na wpływie na mikrofaunę żyjącą na i wokół kolonii koralowych.
Rozmnażanie i rozwój
Gobiodon okinawae rozmnaża się przez składanie ikry, a zapłodnienie jest zewnętrzne. Tarło odbywa się w obrębie zajmowanego koralowca lub bardzo blisko niego. Ikra składana jest na twardym podłożu, zwykle na oczyszczonej powierzchni wewnątrz kolonii, gdzie jest częściowo ukryta przed drapieżnikami. U babek koralowych często obserwuje się opiekę nad ikrą, zazwyczaj związaną z wachlowaniem jej płetwami i pilnowaniem miejsca złożenia.
Dokładna liczba jaj u tego gatunku bywa słabiej udokumentowana niż u ryb częściej badanych hodowlano, dlatego lepiej unikać sztucznej precyzji. Wiadomo jednak, że są to złoża stosunkowo niewielkie, dostosowane do małych rozmiarów rodziców i ograniczonej przestrzeni wśród gałązek korala. Po wykluciu larwy przechodzą stadium pelagiczne, czyli unoszą się w toni wodnej jako plankton. Dopiero po pewnym czasie osiadają na rafie i wyszukują odpowiednie kolonie koralowców.
W obrębie rodzaju Gobiodon opisano zjawiska związane ze zmianą płci lub znaczną elastycznością systemu płciowego u niektórych gatunków. W przypadku G. okinawae popularne źródła często powtarzają informację o możliwości zmiany płci, ale zakres i warunki tego zjawiska nie zawsze są równie dobrze potwierdzone jak u innych babek koralowych. Najbezpieczniej stwierdzić, że biologia rozrodu tej grupy jest złożona, a część danych pochodzi z obserwacji rodzajowych, nie wyłącznie gatunkowych.
Znaczenie ekologiczne i zagrożenia
Babka żółta koralowa jest ważnym elementem mikrofauny raf koralowych. Jako niewielka ryba terytorialna wpływa na drobne bezkręgowce zasiedlające koralowiec, a sama stanowi ogniwo pokarmowe dla większych drapieżników. U babek koralowych sugerowano również pośredni wpływ na kondycję kolonii koralowych przez ograniczanie części pasożytniczych lub konkurencyjnych organizmów drobnych, choć siła tego efektu zależy od konkretnego gatunku i lokalnych warunków.
Najpoważniejszym zagrożeniem nie jest zwykle bezpośredni połów konsumpcyjny, lecz degradacja siedlisk. Ocieplenie oceanów, masowe bielenie koralowców, zakwaszenie wód morskich, zanieczyszczenia przybrzeżne i mechaniczne niszczenie raf prowadzą do utraty żywych kolonii, od których ta ryba zależy. Handel akwarystyczny ma znaczenie lokalne, ale przy odpowiedzialnym pozyskiwaniu i rozwoju hodowli rozmnażanych w niewoli presja na populacje dzikie może być ograniczana.
Status ochronny tego gatunku może być różnie ujmowany w zależności od aktualizacji baz danych i jakości informacji regionalnych. Nawet jeśli globalnie nie jest uznawany za gatunek skrajnie zagrożony, lokalne populacje mogą silnie reagować na uszkodzenie raf. W praktyce oznacza to, że przyszłość babki żółtej koralowej jest ściśle związana z przyszłością płytkich raf Indo-Pacyfiku.
| Cecha | Typowa wartość lub opis | Znaczenie biologiczne | Ciekawostka |
|---|---|---|---|
| Nazwa naukowa | Gobiodon okinawae | Pozwala odróżnić ten gatunek od innych żółtych babek koralowych | Nazwa gatunkowa nawiązuje do Okinawy, skąd gatunek został opisany |
| Typ środowiska | Woda morska, rafy koralowe | Stałe zasolenie i żywe koralowce są kluczowe dla przetrwania | To ryba silnie związana z konkretnymi koralami, a nie ogólnie z „rafą” jako całością |
| Typowa długość dorosłych | Około 3–4 cm długości całkowitej | Mały rozmiar ułatwia życie między gałązkami koralowca | Mimo niewielkich rozmiarów może bronić zajmowanego fragmentu kolonii |
| Ubarwienie | Jednolicie żółte lub żółto-cytrynowe | Barwa może pomagać w maskowaniu się wśród jasnych gałązek korali | W handlu akwarystycznym intensywna żółć to jedna z głównych przyczyn popularności gatunku |
| Sposób poruszania się | Krótkie przeskoki i precyzyjne manewry między koralami | Zmniejsza zużycie energii i ekspozycję na drapieżniki | Nie jest to ryba do długodystansowego pływania w otwartej toni |
| Pokarm | Drobne skorupiaki, larwy bezkręgowców, mikrobezkręgowce rafowe | Łączy rolę małego drapieżnika z lokalnym zbieraniem pokarmu | Część źródeł wskazuje, że może też podskubywać elementy związane z koralowcem |
| Rozmnażanie | Składanie ikry na twardym podłożu w obrębie koralowca | Ukrycie ikry zwiększa jej bezpieczeństwo | Rodzice mogą pilnować złoża i wachlować ikrę |
| Główne zagrożenie | Utrata żywych koralowców i degradacja raf | Bez odpowiedniego gospodarza ryba traci schronienie i miejsce rozrodu | Los tej małej babki jest ściśle powiązany z problemem bielenia raf |
Najważniejsze informacje o babce żółtej koralowej
Babka żółta koralowa jest małą, żółto ubarwioną rybą rafową z rodzaju Gobiodon, wyspecjalizowaną do życia wewnątrz kolonii koralowców gałęzistych. Nie jest rybą stadną w typowym sensie, lecz raczej gatunkiem terytorialnym, związanym z małą przestrzenią i konkretną kryjówką. Jej budowa, tryb życia i rozród są ściśle podporządkowane środowisku rafowemu.
Samiec, samica, młode i dorosłe osobniki
Wyraźny dymorfizm płciowy u Gobiodon okinawae nie jest tak oczywisty wizualnie jak u wielu większych ryb morskich. W praktyce akwarystycznej i terenowej samce oraz samice są zwykle do siebie bardzo podobne pod względem ubarwienia i kształtu ciała. W okresie rozrodczym mogą występować subtelne różnice w zachowaniu i stopniu zaokrąglenia okolicy brzusznej u samic z dojrzałą ikrą, ale nie jest to cecha pewna przy codziennej obserwacji.
Młode osobniki przypominają miniatury dorosłych, co jest typowe dla wielu małych ryb rafowych po zakończeniu stadium larwalnego. Różnią się głównie rozmiarem, delikatniejszą budową i czasem nieco mniej intensywnym wybarwieniem. U dorosłych barwa bywa bardziej nasycona, a zachowanie bardziej terytorialne.
W odniesieniu do płci i ewentualnej zmiany płci trzeba zachować ostrożność. W rodzaju Gobiodon opisywano różne strategie rozrodcze, ale nie każda obserwacja z jednego gatunku daje się automatycznie przenieść na inny. Dlatego proste schematy typu „każda babka koralowa zmienia płeć” są zbyt dużym uproszczeniem.
Sposób życia, zachowanie i komunikacja
Babka żółta koralowa prowadzi głównie dzienny tryb życia. Większość czasu spędza w obrębie jednej kolonii koralowca, z której wystaje tylko częściowo lub między której gałązkami przemieszcza się bardzo ostrożnie. To zachowanie zmniejsza ryzyko drapieżnictwa i pozwala szybko schować się w ciasnej strukturze korala.
Ryba ta może wykazywać wyraźną terytorialność wobec innych osobników tego samego lub podobnego gatunku. Konflikty zwykle ograniczają się do demonstracji pozycji ciała, krótkich pościgów i prób wyparcia intruza z zajmowanej kolonii. W małej przestrzeni rafowej takie zachowanie ma sens biologiczny, ponieważ liczba odpowiednich kryjówek jest ograniczona.
Komunikacja opiera się przede wszystkim na sygnałach wzrokowych i kontakcie przestrzennym w obrębie zajmowanej kryjówki. Niektóre babki potrafią wydawać dźwięki, ale dla G. okinawae brak powszechnie cytowanych, dobrze udokumentowanych danych terenowych pozwalających uznać akustyczną komunikację za szczególnie istotną cechę gatunku.
Nie są znane dalekie migracje tego gatunku. Przemieszczenia ograniczają się raczej do stadium larwalnego w toni wodnej oraz późniejszego zasiedlania odpowiednich koralowców przez młode ryby.
Porównanie z podobnymi rybami
Gobiodon okinawae bywa mylona z innymi żółtymi przedstawicielami tego samego rodzaju. Najczęstsze pomyłki dotyczą gatunków podobnych wielkością, kształtem i trybem życia.
- Gobiodon citrinus – również żółtawy lub żółtozielony, ale zwykle ma bardziej zmienne ubarwienie, często z delikatnym rysunkiem na głowie lub ciele. Bywa większy i mniej jednolicie cytrynowy niż G. okinawae.
- Gobiodon histrio – często zielonkawy lub żółtawy z wyraźniejszymi niebieskimi albo pomarańczowymi liniami na głowie i bokach. Jest łatwiejszy do odróżnienia, gdy wzór jest dobrze widoczny.
- Gobiodon quinquestrigatus – ma bardziej zaznaczony liniowy wzór na ciele i głowie, przez co nie wygląda tak jednolicie jak babka żółta koralowa.
- Paragobiodon xanthosoma – także związana z koralowcami, ale należy do innego rodzaju. Może przypominać sylwetką małą babkę koralową, jednak różni się detalami budowy głowy i preferencjami siedliskowymi.
Dla akwarysty najpraktyczniejszą cechą rozpoznawczą Gobiodon okinawae jest zwykle jednolite, czyste żółte ubarwienie oraz typowe zachowanie polegające na przesiadywaniu wśród rozgałęzionych korali.
Najczęstsze mity i nieporozumienia
- Babka żółta koralowa nie jest „zwykłą małą babką do każdego akwarium morskiego”. To gatunek silnie związany z koralowcami i najlepiej czuje się w dojrzałym zbiorniku rafowym.
- Nie jest typową rybą ławicową. Trzymanie wielu osobników w zbyt małej przestrzeni może prowadzić do konfliktów terytorialnych.
- Nie żywi się wyłącznie glonami ani „tym, co znajdzie w akwarium”. Wymaga regularnego podawania drobnego, wartościowego pokarmu.
- Jej niewielki rozmiar nie oznacza, że można trzymać ją w przypadkowo urządzonym małym zbiorniku. Liczy się stabilność biologiczna i obecność kryjówek.
- Intensywnie żółty kolor nie zawsze oznacza idealne zdrowie. Na wybarwienie wpływają także stres, oświetlenie i dieta.
- Nie każda żółta babka koralowa sprzedawana w handlu to na pewno Gobiodon okinawae. W obrębie rodzaju występują podobne gatunki.
Warunki utrzymania w akwarium morskim
Babka żółta koralowa jest regularnie utrzymywana w akwariach rafowych i może dobrze funkcjonować w warunkach domowych, o ile zbiornik jest biologicznie stabilny. Nie jest to jednak ryba do świeżo założonego akwarium. Najlepiej sprawdza się w dojrzałych systemach morskich z dobrą filtracją, stałym zasoleniem i rozwiniętą strukturą kryjówek.
Dla pojedynczego osobnika lub dobranej pary zwykle zaleca się akwarium co najmniej około 60–80 litrów, przy czym ważniejsza od samej pojemności jest jakość aranżacji i stabilność parametrów. W większych zbiornikach łatwiej ograniczyć stres i dobrać odpowiednich współmieszkańców. Temperatura utrzymywana najczęściej mieści się w zakresie około 24–27°C, pH około 8,1–8,4, a zasolenie w typowym zakresie dla akwariów rafowych.
Ryba potrzebuje licznych kryjówek. Idealne są rozgałęzione korale twarde lub ich bezpieczne odpowiedniki strukturalne, choć w praktyce akwarystycznej najlepiej funkcjonuje w zbiornikach z rzeczywistymi koralowcami SPS, jeśli cały system jest prowadzony prawidłowo. Przepływ wody powinien być umiarkowany do dość silnego w skali akwarium rafowego, ale z miejscami osłoniętymi, w których ryba może przesiadywać.
W żywieniu sprawdzają się drobne mrożonki i wysokiej jakości pokarmy dla małych ryb morskich, na przykład artemia, mysis w drobnej frakcji, oczlik oraz granulaty przeznaczone dla ryb rafowych. Karmienie powinno być regularne, ale niewielkimi porcjami, ponieważ to mały gatunek o ograniczonej pojemności przewodu pokarmowego. Przekarmienie szkodzi bardziej jakości wody niż samej rybie.
Wobec innych gatunków babka żółta koralowa bywa spokojna, ale wobec podobnych małych ryb zasiedlających ten sam mikrorejon może wykazywać terytorialność. Najlepiej łączyć ją z niewielkimi, nieagresywnymi rybami rafowymi, które nie konkurują bezpośrednio o identyczne kryjówki. Trzeba unikać dużych, energicznych drapieżników i ryb nękających spokojnych mieszkańców rafy.
Rozmnażanie w akwarium jest możliwe, lecz wychów larw pozostaje zadaniem dla zaawansowanych hodowców. Największą trudność stanowi nie samo tarło, lecz odchów pelagicznych larw wymagających bardzo drobnego, żywego pokarmu i precyzyjnie kontrolowanych warunków.
Ciekawostki o babce żółtej koralowej
- Mimo bardzo małych rozmiarów babka żółta koralowa potrafi konsekwentnie bronić zajmowanego koralowca.
- Jej zrośnięte płetwy brzuszne działają jak przyssawka, co pomaga utrzymać pozycję na śliskiej powierzchni.
- U wielu babek koralowych gospodarzem są przede wszystkim korale z rodzaju Acropora, jedne z najbardziej wrażliwych na bielenie.
- Jaskrawe żółte ubarwienie, które w akwarium wydaje się ozdobne, w naturze może pełnić także funkcję maskującą w określonym tle koralowym.
- To ryba osiadła jako osobnik dorosły, ale jej larwy przez pewien czas żyją w otwartej toni jako plankton.
- W rodzaju Gobiodon występuje więcej trudnych do odróżnienia gatunków, niż sugerują nazwy handlowe w sklepach.
- Babka żółta koralowa jest przykładem organizmu, którego ochrona zależy nie od pojedynczego przepisu, lecz od stanu całego ekosystemu rafowego.
- W małym akwarium konflikt między dwoma osobnikami może być znacznie silniejszy niż na rafie, gdzie istnieje więcej alternatywnych kryjówek.
FAQ
Jak duża rośnie babka żółta koralowa?
Dorosła babka żółta koralowa zwykle osiąga około 3–4 cm długości całkowitej. To jeden z mniejszych regularnie spotykanych mieszkańców akwariów rafowych.
Czy Gobiodon okinawae nadaje się do akwarium domowego?
Tak, ale przede wszystkim do stabilnego akwarium morskiego typu rafowego. Najlepiej sprawdza się u osób, które potrafią utrzymać stałe parametry wody i zapewnić rybie odpowiednie kryjówki związane ze strukturą koralową.
Co je babka żółta koralowa?
W naturze zjada głównie drobne bezkręgowce i mikropokarm związany z rafą. W akwarium przyjmuje drobne pokarmy mrożone, żywe oraz wysokiej jakości pokarmy suche dla małych ryb morskich.
Czy babka żółta koralowa jest agresywna?
Nie jest agresywna w ogólnym sensie, ale może być wyraźnie terytorialna wobec innych podobnych ryb, zwłaszcza w małych zbiornikach. Najczęściej broni wybranej kryjówki lub kolonii koralowca.
Z jakimi rybami można trzymać Gobiodon okinawae?
Najlepiej z małymi, spokojnymi rybami rafowymi, które nie będą jej prześladować ani odbierać kryjówek. Należy unikać większych drapieżników i bardzo ruchliwych, dominujących współmieszkańców.
Czy babka żółta koralowa potrzebuje żywych koralowców?
W naturze jest bardzo silnie z nimi związana. W akwarium nie zawsze jest to absolutny warunek przeżycia, ale obecność odpowiedniej, rozgałęzionej struktury wyraźnie poprawia dobrostan i pozwala obserwować naturalniejsze zachowania.
Jak odróżnić samca od samicy?
To trudne, ponieważ różnice zewnętrzne są słabo zaznaczone. W praktyce bez obserwacji zachowania rozrodczego lub doświadczenia hodowlanego pewne rozpoznanie płci bywa niemożliwe.
Czy babka żółta koralowa rozmnaża się w akwarium?
Może przystępować do tarła w sprzyjających warunkach, zwłaszcza w spokojnym, dobrze prowadzonym zbiorniku rafowym. Znacznie trudniejszy od samego złożenia ikry jest jednak odchów larw, które mają wysokie wymagania pokarmowe i środowiskowe.
